یک روز از زندگی ایوان دنیسوویچ: معرفی و تحلیل   محمدجعفر کروژدهی   معرفی کتاب  "یک روز از زندگی ایوان دنیسوویچ" نخستین اثر منتشرشدهٔ الکساندر سولژنیتسین (۱۹۱۸-۲۰۰۸) است. کتابی که برای نخستین‌بار در ادبیات رسمی شوروی، از واقعیت اردوگاه‌های کار اجباری گو لاگ پرده برداشت. این رمان کوتاه در سال ۱۹۶۲ در مجلهٔ «نووی میر» چاپ شد و انتشارش تنها در دورهٔ خروشچف و با موافقت شخص او ممکن شد. …

مشاهده

زندگی کردن عکس و نوشته از خودم در تمام مسیر با رفیقش می خندید، جدا از اینکه کجای مسیر باشه و رفیقش کنارش، جلوتر یا به خط پایان رسیده باشه. تنها چیزی که حریف زندگی کردن با همه رنج ها، سختی ها، اشکها و لبخندهاش میشه، زندگی کردنه. پس بخند و زندگی کن درد و رنج داشته باش و زندگی کن سختی بکش و زندگی کن و بالاخره امیدوار باش …

مشاهده

  و من که چین‌وچروک‌های دست مادرم را  بر روی پیشانی‌ام در خواب  و بیداری حس می‌کردم و می‌شنیدم صدای نگران پدرم را. " ثوری جان، صورتش قرمز شده،  تب نداره؟" هم ادامه لمس دستان مادرم را می‌خواستم و هم‌صدای نوازش‌گونه پدرم را. اصلاً برای همین آمده بودم. چمدانم را که پر از خاطرات  رنگ‌ورورفته کودکیم بود با خود آورده بودم به امیدی که گردوغبار نشسته بر رویشان را پاک …

مشاهده

  الان دیگر می‌فهمم چرا بعضی‌ها خودکشی می‌کنند، آنها از خودشان سیر می‌شوند. پروین وقتی غذایش را با اشتها می‌خورد تا دوازده ساعت بعد چیزی نمی‌خورد. می‌گوید: "سیرم، مگر آدم چقدر جا برای خوردن دارد، میل ندارم". این میل داشتن و نداشتن  هم چیز عجیبی است و  الان می‌فهمم سیری چه چیز وحشتناکی می‌تواند باشد که به میل ربط دارد. هر چه به پدرم گفتم من آدم ازدواجی نیستم، دست …

مشاهده

اولین‌بار که آقا مراد را دیدم در مطب دندانپزشکی، وَردست دکتر ایستاده بود. همان دَم  تمام تصوراتم از منشی دندانپزشکان که  در ذهنِ خرابم چیز دیگری بود، از هم پاشید. خانم‌های  خوشگل، جذاب و خوش‌اندامی که همیشه آرایششان، مخصوصاً رژ لبشان  را بعد از هر مریضی تجدید می‌کنند. با اداواطوار حرف می‌زنند. همیشه  بوی خوش می‌دهند و دکتر هم معمولاً آنها را با اسم کوچک صدا می‌زند و آنها  هم …

مشاهده

  فکر می‌کنی چقدر دیگه بتونیم با این شرایط دوام بیاریم؟ من دیگر خسته شدم از فکرکردن سارا، ترجیح میدم به تقدیر بسپارم. تقدیر چیه شهریار، اگه قرار بود به تقدیر بسپاریم که تهش معلوم  نیست به کجا بکشه. من تا بچه‌ها بزرگ نشدند  و تکلیف شون مشخص نشه با همین وضعیت می‌سازم. آخه  خودمون  چی؟ خودمون چی سارا، خودمون که باختیم. فکر نمی‌کنی بشه کاری کرد؟ مثلاً بریم پیش …

مشاهده

و من بچه‌ای که در همان  بچگی خود  جا ماندم و نه بزرگ شدم و نه  هیچ موقع قصد بزرگ‌شدن داشتم. می‌دانم که بسیار رنج داده‌ام اطرافیانم را از این باب ولی چاره‌ای نداشتم. من کودکی را دوست می‌داشتم. برایم ارزشمند بود. پس هیچ‌چیز و هیچ‌کسی نمی‌توانست و نتوانست من را از این  دوران خاطره‌انگیز جذاب جدا کند و به‌اندازه  و هم قواره سن و سالم درآورد. حتی پیمان  زناشویی …

مشاهده

و خدایی که نه دیگر مثل قبل توان دخالت‌کردن در امور بندگانش را دارد و نه دیگر می‌خواهد که دخالت کند و نه دیگر آگاهی دارد از امور بندگانش تا بخواهد دست‌به‌کار شود و دخالت کند. خدایی که شاید  به‌خواب‌رفته است و راز و نیازهایی که از نوک دماغ آدم‌ها  بالاتر نمی‌آید. در سریال 1923 دیالوگی هست  که می گوید: " فقط سه جواب برای دعا وجو دارد؛ آره، هنوز …

مشاهده

اینکه  بعد از خواندن هر کتاب آموزش نویسندگی، انگیزه مضاعف می‌گیرم و خودم را مجبور می‌کنم در ساعت مشخص و معینی پشت کامپیوتر بنشینم و چنددقیقه‌ای را به نوشتن مشغول شوم و البته  این عادت شکل درست و درمانی به خود نمی‌گیرد باعث تحلیل‌رفتن نیروی  اراده من شده است. با خودم که فکر می‌کنم به این نتیجه می‌رسم که من  اگر  همان وراجی‌های دائم ذهنم  را  که البته کم هم …

مشاهده

  «آره بشین بهار، حواسم جای دیگه ای بود» «تو اگه حواست اینجا باشه جای تعجب داره آقا» همیشه اولین چیزی که با دیدن بهار  در ذهنم نقش می‌بندد، دایناسور است. عشق و علاقه بیش از اندازه  و البته کمی عجیب  او به دایناسور که حتی ترس و شرم‌زدگی  از پرستیدنش نداشت، باعث شده بود این حیوان عظیم‌الجثه و البته منقرض شده  بر تمام وجودش  نقش ببندد از ذهن و …

مشاهده